Kopiec Sibellus

Hive sibellusKopiec Sibellus jest najstarszym siedliskiem ludzkim na Scintilli, niemal na pewno założonym przed inwazją Angevina. Jego bryła o podstawie ośmiu tysięcy kilometrów góruje nad przybrzeżnymi równinami i nizinami na północy lądu. Tam gdzie jej nakładające się warstwy dotykają wybrzeża – w pasie pięciuset kilometrów – wylewają się nad granitowym klifem jak jęzory lodowca. Sibellus ma dwukrotnie tyle ludności, co jego “bliźniak” – Kopiec Tarsus.

Jak prawie wszystkie kopce, Sibellus składa się z niezwykłej mozaiki form architektonicznych. Niezliczone pokolenia dodawały własne ozdoby, aż wszelkie dostępne powierzchnie zostały zapchane gargulcami, freskami, kolumnami i mozaikami. Iglica ula jest zbieraniną olśniewających cudów, podczas gdy w środkowym kopcu – a nawet podkopcu – składa się dawno obalonych posągów i świątyń bogactwa i władzy. W środkowym kopcu żyje się w rachitycznych kamieniczkach skleconych wewnątrz ruin pałaców i bazylik, i każdego dnia brnie do pracy przez aleje utworzone przez poprzewracane posągi. Mieszkańcy podkopca żyją w lepiankach skleconych wewnątrz oczu wielkich kamiennych głów posągów lub oblepionych wokół strzaskanych kolumn zapomnianych świątyń.

Kopiec Sibellus

W służbie Ordo brathac brathac